โรคไบโพล่าร์ (Bipolar disorder) หรือ โรคอารมณ์สองขั้ว


นพ.ไกรสิทธิ์ นฤขัตพิชัย
กรรมการผู้จัดการ โรงพยาบาลมนารมย์

ผู้ป่วยโรคไบโพล่าร์จะมีภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นบ่อยกว่าภาวะแมเนียเกือบ 3 เท่า อาการที่พบบ่อย ในภาวะอารมณ์ 2 แบบ

ภาวะซึมเศร้าหรืออารมณ์ตก ภาวะแมเนียหรืออารมณ์คลุ้มคลั่ง
ขาดความร่างเริงไม่สนุกสนานเหมือนเก่า มีพลังมากขึ้นกว่าปกติ
เบื่อหน่ายอยู่ตลอดเวลา มีการแสดงออกและการคิดอ่านมากกว่าปกติ
อารมณ์เศร้า หรือร้องไห้ง่ายโดยไม่มีเหตุชัดเจน มีความเข้มของอารมณ์มากขึ้น ทั้งอารมณ์แบบ สนุกสนาน ร่าเริง และก้าวร้าว โดยเฉพาะเมื่อถูกขัดใจ
ความอยากอาหารและการนอนลดลง หมดเรี่ยวแรง ในการทำงาน อ่อนเพลียตลอดเวลา ความเชื่อมั่นตนเองมากขึ้น เชื่อว่าตนเองเก่งสามารถ ควบคุมทุกสิ่ง ทุกอย่างได้ และชอบวิจารณ์ผู้อื่น มากขึ้น เอาแต่ใจ
หงุดหงิด โกรธง่ายกว่าปกติ มีอาการหลงผิดถึงความยิ่งใหญ่ หรือความเก่งของตนเอง
มองโลกในแง่ร้ายไปหมด ความต้องการในการนอนลดลง แต่ไม่อ่อนเพลีย
ขาดสมาธิ ความจำลดลง ความคิดว่องไวเหมือนรถด่วน แสดงออกด้วยการพูดเร็ว และมีเนื้อหามาก เสียงดัง
หมกหมุ่น คิดวนเวียนเรื่องเดิม ไม่สามารถตัดสินใจได้ ขาดความจดจ่อต่อเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นานๆ
ไม่อยากสังสรรค์ หรือออกสังคม ขยันทำกิจกรรมต่างๆ อย่างขาดความยั้งคิดหรือ มีพฤติกรรมเสี่ยงมากขึ้นหรือแสดงออกแบบเกินตัว
มีอาการปวดที่ไม่ทราบสาเหตุ มีความต้องการทางเพศสูงขึ้น
มองตนเองว่าไร้ค่า หรือเป็นภาระ ไม่รู้จะมีชีวิตต่อไปทำไม
มีความคิดทำร้ายตนเอง หรืออยากฆ่าตัวตายบ่อยๆ



ภาวะซึมเศร้าในโรคไบโพล่าร์และโรคอารมณ์เศร้า
ภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นได้ทั้งใน โรคไบโพล่าร์ และโรคอารมณ์เศร้า (Major depressive disorder หรือ Unipolar depression) แต่ในโรคไบโพล่าร์จะรุนแรงกว่า มีการสูญเสียความสามารถในการทำงาน สังคม และครอบครัว





ภาวะซึมเศร้าในโรคไบโพล่าร์ (Bipolar depression)
มักมีลักษณะอาการต่อไปนี้เด่น ทำให้แตกต่างจากที่เกิดในโรคอารมณ์เศร้า คือ
1. ภาวะซึมเศร้าในโรคไบโพล่าร์ (Bipolar depression)
2. มักมีลักษณะอาการต่อไปนี้เด่น ทำให้แตกต่างจากที่เกิดในโรคอารมณ์เศร้า คือ
3. มักเกิดอาการครั้งแรกในช่วงวัยรุ่นหรือวัยเรียน และมีประวัติเป็นๆ หายๆ หลายครั้ง
4. มีการเคลื่อนไหว และความคิดอ่านช้าลง
5. นอนมาก และรับประทานอาหารมากขึ้น
6. ขาดกำลังใจ มองว่าตนเองไร้ค่าหรือไม่มีประโยชน์
7. มักมองโลกที่เคยสดใสกลายเป็นมืดมน ขาดความเพลิดเพลิน และไม่ร่าเริง
8. มีอาการวิตกกังวลรุนแรงร่วมด้วย
9. มีอาการหลงผิดเกิดขึ้นร่วมกับอาการทางอารมณ์
10. มีปัญหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น มองว่าบุคคลอื่นไม่สนใจหรือไม่เป็นมิตร
11. มีประวัติการติดสารเสพติด หรือพฤติกรรมที่ผิดกฎหมาย
12. มีประวัติโรคไบโพล่าร์หรือโรคอารมณ์เศร้าในครอบครัว



มีความจำเป็นอย่างมากในการแยกภาวะซึมเศร้าในโรคทั้งสองโรคออกจากกัน เพราะการดำเนินโรค ตลอดจนแนวทางการรักษาและป้องกันก็ต่างกันการรักษาภาวะ ซึมเศร้าในโรคไบโพล่าร์ การรักษาควรประกอบด้วยการใช้ยา การดูแลด้านจิตใจ การปรับพฤติกรรมตลอดจนการให้ความรู้เกี่ยวกับโรค และการรักษากับผู้ป่วยและญาติ ยังไม่มียารักษาอาการเศร้าตัวใดได้รับการรับรองในการรักษาภาวะซึมเศร้าในโรคไบโพล่าร์ ถ้าจำเป็นต้องใช้ยารักษาอาการเศร้า ควรลดขนาดยาลงเมื่อผู้ป่วยหายจากอาการแล้วและหยุดในที่สุด ควรระมัดระวังการเหวี่ยงกลับไปเป็นแมเนีย อย่างรวดเร็ว หรือเกิด rapid cycling ถ้าผู้ป่วยได้รับยาคงสภาพอารมณ์ที่มีฤทธิ์ต้านซึมเศร้า ควรปรับขนาดขึ้นให้เพียงพอ