โรคซึมเศร้า
   
 
ภาวะซึมเศร้า  

  โรคซึมเศร้าเป็นโรคทางจิตเวชที่พบบ่อยมาก ผู้ป่วยจะสูญเสียโอกาสทั้งในด้านอาชีพการทำงานและการศึกษาในขณะที่ป่วยอีกทั้งยังเป็นความเจ็บป่วยที่มีความเสี่ยงต่อการ
ฆ่าตัวตายสูงถึง 15-18% ซึ่งไม่เพียงแต่ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าเท่านั้นที่รู้สึกทุกข์ทรมาน คนในครอบครัวก็ต้องพลอยได้รับความทุกข์นั้นไปด้วย

โรคซึมเศร้าเป็นความเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ ความคิด และทุกๆ ส่วของร่างกาย โดยมีผลต่อการนอนหลับ การรับประทานอาหารตลอดจนความรู้สึกนึกคิดที่มีต่อ
ตนเองและสิ่งต่างๆ รอบตัว

อาการที่พบในโรคซึมเศร้าได้แสดงไว้ในตารางที่ 1 ถ้าไม่ได้รับการรักษาอาการของโรคอาจคงอยู่ได้นานเป็นสัปดาห์ เป็นเดือนหรือหลายปี การรักษาที่ถูกต้องและเหมาะสมจะสามารถช่วยเหลือและขจัดอาการโรคได้รวมทั้งป้องกันภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่จะเกิดขึ้นได้ และที่รุนแรงที่สุดคือการฆ่าตัวตาย

สาเหตุของโรค  

โรคซึมเศร้าไม่ใช่เป็นเพียงความรู้สึกหรืออารมณ์เศร้าหมองที่ผ่านเข้ามาและจะผ่านไปได้ง่ายๆ ดังใจปราถนา และไม่ได้แสดงถึงความอ่อนแอหรือใจอ่อนของบุคคลนั้น
บุคคลที่มีอาการโรคซึมเศร้าจะไม่สามารถรวบรวมสติและพลังที่จะต่อสู้ให้ดีขึค้นได้ด้วยตนเองภาวะซึมเศร้าสามารถเกิดขึ้นได้จากหลายปัจจัย

ได้แก่ ปัจจัยทางพันธุกรรม ชีวภาพ บุคลิกภาพ และภาวะตึงเครียดในชีวิตบุคลิกภาพในลักษณะขาดความเชื่อมั่นไม่สามารถมองเห็นคุณค่าในตนเอง มองโลกและตนเอง
ในแง่ร้ายไม่สามารถขจัดความเครียด ได้

อย่างเหมาะสมจะทำให้บุคคลนั้นเสี่ยงต่อการเกิดโรคซึมเศร้าปัจจัยทางสังคมในด้านการสูญเสียหรือพลัดพราก ความเจ็บป่วยที่เรื้อรังเช่น มะเร็ง ปัญหาทางการเงิน
และการเปลี่ยนแปลงในชีวิตที่ไม่พึงปราถนา สามารถเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดโรคซึมเศร้าได้ซึ่งภาวะซึมเศร้าสามารถรักษาได้ไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุใดก็ตาม

ความช่วยเหลือที่บุคคลอื่นอาจให้แก่ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า  
     ความช่วยเหลือที่บุคคลอื่นอาจให้แก่ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโรคซึมเศร้าทำให้ผู้ป่วยอ่อนแอลง รู้สึกเหนื่อยอ่อน ไร้ค่าสิ้นหวังหรือหมดหนทางที่จะต่อสู้ปัญหาโดยที่ความรู้สึก
และความคิดในแง่ลบเหล่านี้จะทำให้ผู้ป่วยท้อแท้ต่อสถานการณ์ต่างๆ ซึ่งไม่ได้สะท้อนถึงสภาพที่เป็นจริงหรือถูกต้อง ความคิดในแง่ลบเหล่านี้จะหายไปได้เมื่อได้รับการรักษา
ในขณะที่ผู้ป่วยโรคซึมเศร้ากลายเป็นคนที่ต้องการความช่วยเหลือจากบุคคลอื่น แต่ก็อาจมีบุคคลรอบๆตัวที่ไม่เข้าใจในความเจ็บป่วยของผู้ป่วยและอาจสนองตอบ

ในทางตรงกันข้ามและกลายเป็นความซ้ำเติมโดยไม่ได้ตั้งใจการช่วยพยุง หรือประคับประคองทางอารมณ์ นับเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดอันได้แก่การรับฟัง ความเข้าใจ ความอดทน ความห่วงใย การสนับสนุนและให้กำลังใจ การชักชวนผู้ป่วยเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคมหรืองานอดิเรกที่เคยให้ความสนุกสนานต่อผู้ป่วยมาก่อน อย่าเรียกร้องให้ผู้ป่วยต้องหายจากโรคอย่างรวดเร็ว อย่ากล่าวโทษผู้ป่วยซึมเศร้าว่าแสร้งทำหรือขี้เกียจ เพราะถึงแม้ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาก็ยังต้องใช้เวลาช่วงหนึ่ง
จึงจะมีอาการดีขึ้น

ตารางที่ 1
อาการ อาการแสดงของภาวะโรคซึมเศร้า อาการ อาการแสดงของภาวะโรคซึมเศร้า

การเปลี่ยนแปลง

ทางอารมณ์

- อารมณ์เศร้าหมอง ท้อแท้ เบื่อหน่าย หดหู่

- ขาดความสนใจ ความสนุกสนาน

  ความพึงพอใจ และอารมณ์ที่ตอบสนองต่อ

  เหตุการณ์แวดล้อมหรือกิจกรรมที่ก่อให้เกิด

  ความพึงพอใจ และความสนุกสนานมาก่อน

- อารมณ์หงุดหงิด วิตกกังวล

การเปลี่ยนแปลง

ทางความนึกคิด

- สมาธิ และความจำลดลง

- ครุ่นคิดวนเวียนอยู่กับเรื่องต่างๆ ในแง่ร้าย

  มองอนาคตในเชิงหมดหวัง สิ้นหวัง

  และโดดเดี่ยว

- สูญเสียความมั่นใจในตนเองไปจากเดิม

- มีความคิด หรือการกระทำที่จะทำร้าย

   ตนเอง หรือฆ่าตัวตาย

 

อาการ อาการแสดงของภาวะโรคซึมเศร้า  

อาการทางกาย

- เคลื่อนไหวเชื่องช้า

- สีหน้าเศร้าหมอง โต้ตอบช้า สะเทือนใจง่าย

- นอนหลับได้น้อย ตื่นบ่อยหรือตื่นเช้ากว่าปกติ

- ความอยากรับประทานอาหารลดลง น้ำหนักตัวลดลง

- ความต้่องการทางเพศลดลง

- พละกำลังลดลง รู้สึกเหนื่อยง่าย ถึงแม้จะใช้แรงเพียงเล็กน้อย

- มักพบอาการปวดตามระบบอวัยวะต่างๆ เช่น ปวดหัว ปวดตามกล้าม

  เนื้อหรือปวดท้อง

     ในกรณีที่ผู้ใกล้ชิดได้ให้ความช่วยเหลือในระดับหนึ่งแล้วแต่ผู้ป่วยยังมีอาการมากมีความเสี่ยงต่อการทำร้ายตนเอง หรือฆ่าตัวตายสูงรวมทั้งผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มีอาการหูแว่ว
ประสาทหลอนร่วมด้วย ควรที่จะพาผู้ป่วยเข้ารับการดูแลช่วยเหลือจากจิตแพทย์ต่อไป